Historia
Pierwsze orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS) z 1974 r. i kolejne z 1976 r. w sprawach DePeijper przyjmuje się powszechnie jako początek importu równoległego leków w Europie. Późniejsze orzeczenia potwierdzały legalność importu równoległego, objaśniając kwestie sporne pojawiające się w ramach - często niezgodnych z prawem - działań firm farmaceutycznych.
Zbiorcze opracowania dotyczące handlu równoległego zostały opublikowane w postaci Komunikatów Komisji w 1982 roku - COM(1982)279 oraz w 2003 roku - COM(2003)839. Stanowią one kompendium wiedzy przygotowanej w oparciu o akty prawne UE oraz aktualne orzecznictwo ETS.
Import równoległy jest jedyną dostępną formą konkurencji dla leków w okresie, kiedy chronione są one patentem. W Europie rozwija się od dziesięcioleci pomimo wysiłków firm farmaceutycznych zmierzających do jego zastopowania. Jest to działalność pożądana społecznie, ponieważ w przeciwnym razie pacjenci nie byliby lekami z importu zainteresowani. Obecnie udział leków z importu równoległego w rynku farmaceutycznym sięga od kilku do kilkunastu procent. Najwyższy jest w Wielkiej Brytanii oraz w krajach skandynawskich.